بدست آوردنت ،...

در را که باز کردم، باد چنان میَبَرَدَم که مپرس
سی و هشت وقتِ دیگر
اعتیادِ دوباره و بیماری پاییزی ام را باران، می بارد
و
خودم را غرق می کنم در اضطرابِ این همه یِ نزدیک بودنِ هراسناکت

.
زندگی دکمه بازگشت ندارد و مرغ همسایه هم فعلا که غاز است

و
مشکل ما همواره اینه که نمی دونیم کِی، چی رو به کی گفتیم

.

3.14

وقتی می روی

دیگر خبری ازت نمی شود

و

من

بینِ در

و

بینِ اختلاف دمای بیرون و درون اتاقی گیر میکنم

که

گاهی بسته می شود

از توانایی چشمان گاها الکتریکی ات .

مردانگي و غيرت ِ رنده شده

هنگام غرق شدن چه صدايي مي شنويم همراه با مزه مزه كردن ِِ آب ميوه ي از پس پريروز مانده اي با طعم تفاله ي تهنشين شده اعماق ِِ قوطي ِ بنفش

.

علامت ِ سوال

* اگر از ۴۱ تا ۵۰ امتياز به دست آورديد: به خود اميدوار باشيد ، ديگران شما را بانشاط، سرزنده، سرگرم كننده و جالب و جذاب مى بينند.

شما دائماً مركز توجه جمع هستيد و از تعادل رفتارى خوبى بهره مند هستيد. فردى مهربان، ملاحظه كار و فهميده به نظر مى رسيد. قادر

هستيد به موقع باعث شادى و خوشى دوستانتان شويد و اسباب هلهله و خنده آنها را فراهم كنيد و در همان شرايط و در صورت لزوم

بهترين كمك بر اعضاى گروه هستيد

.

با درصدي متغير از شباهت به يك انسا ن

يا يك جنين

به خواب ميروم

11:17'

مالزي

تايلند

سنگاپور

سه نفر حركت

.

ايركسيون در باد

چشم چراني در اعماق ليوان ِهات چاكلت ات

هات ِهات

هي فَبيو ِلس .

كجا با اين عجله

.

با يازده قاشق و سه چنگال در يك بشقاب به تنهايي ناهار مي خوردم

آشنايي ِ ناخوانده مان و خيره شدن به پيكسلهاي سيار ي كه از همگان اتنظارش ميرود

بوي »ـإأءؤؤ.:'‹›آٍُِّْ><؛‘ة]

بوي جوليدگي ميدهد

آنگونه كه از همگان انتظارش نمي رود

17.25

طي كردن مسيري تكراري براي شناسايي باكره اي خياباني

كي نميشه خسته

كي تورو ميذاره

روي دو تا چشماش

.

.

استفراغ

استفراغ

.

غرق مي شوم در تخيل ي سفيد . محض

.

بادكش شدن گوش راستم بعد از سيزده ساعت بيل زدن براي پيدا كردن يك ريفيق قديمي

و

بوق ِ مليحي از الآرم يك كيت الكترونيكي ِ چك كننده ي علائم ِ حياتي انسان

كه در روشنايي ِ امروز صبح

به سادگي محو مي شود

ذهن نوشته هايي كه جارو برقي به سادگي مي بلعد

نزديك مي شوي و دور مي شوم

نزديك مي شوم و دور مي شوم

نزديك مي شود و دور مي شوم

نزديك مي شويم و دور مي شويم

نزديك مي شود و دور مي شوم

نزديك مي شود و دور مي شود

نزديك مي شوم و دور مي شوم

نزديك مي شود و دور مي شوم

نزديك مي شوم و دور مي شوم

و

تسلسل

...

كسي چيزي مي گويد

.

تو و رستوراني با طعم ادويه ي استوايي ِ شرق دور

من و بوي حياط ِ پشتي ِهتل

و

ته عطسه هايي تلخ و خشكيده ي ِ نازك

در دنيايي كه از يك ليوان يكبارمصرف كوچكتر است

بودن بدون تعهد / نبودن با تعهد

جذابيت هاي انساني ويا اينفرارد در نقطه اي كه دنيايي از اونجا همه چيزش عوض مي شود

درد ِ سياه و سفيد ِ زنجيره اي

مي آيد و مي روي

.

در بي زماني و بي مكاني اي همراه با حباب هاي معلق در اتاق ِ خوابم

موسيقي ِ چسبناك

ابژه

هويت جديد و صداي بسته شدن در ِ يخچال ِ فروشگاهي ِ ويترين دار .

بالش جديد و تخصص مهندسي حس بويايي با گرايش هاي نگهداري – شناخت - مديريت بحران

در حاليكه ، از دوست به يادگار دردي دارم ، كه چي بشه !

نمي ديدم ، سنگيني وزنت را بادي ، كه مي برد

و

همكاري قابل ستايش سر شانه ، گوش و بناگوشم براي نگهداري موبايل

وقتي به وحشيانه ترين لذت خورده ميشويد چه شكلي مي شويد

با سرعت ميدوي

و

در ميانه راه برمي گردي و با سرعت ميدوي

كه چه چيزي را دوباره با دقت ويژه اي بررسي كارشناسانه اي كني ؟

.

اين حس ِ افتخارِ معيوب ِ از پيش دانسته , ناشي از آلودن ِ به كدام رطوبت جزيره اي بود

شام حاضره

دستامو بشورم ميام

.

.

‍[]ة‘؛<؛؛‘عغ‘ةة][‍‌|+_+_+(‍":'‹›‹›آْأأءءؤ..؟"ءأإ«»ـ‌ًًًٌٌَُ~~~~~ ~ ~ ~ ~!! @ # ًٌ ٌ ٌ ٍ > < ؛ ‘ ة ] [ ‍ ‍ " ؟ . ؤ ء أ إ « » ـ ‌‌ـ

سه ثانيه به دو ِعصر

صبحانه ي سفيد و قرمزي مخلوط از مبوه هاي استوايي

با طعم شور و ويژه ي مورد هيزي قرار گرفتن

بعد از ساعتها انتظار طولاني در رخت خواب

در كمايي كه 3 روز ديگر طول مي كشد

بويي آشنا تو را بيدار كرده

و

پرستار بخشي كه از تعجب فرار مي كند

از پله هاي فرار نارنجي ِ پشت ِ ساختمان ِ بلند ِ چهارده طبقه اي كه هرگز بيمارستان نبوده

و

نخواهد بود

.

سايه ي لباس بنفشي روي زمين

شورت اسليپ سياه و طوسي ck

و باراني كه

همه ي زحمت هاي چند ساله ات براي بدست آوردن توجه كسي در فضايي پوشيده از كاشي 15 در 15 سفيد

را خيس ميكند

.

اِ

اين چرا بر عكس ِ

و

با من يا با كس ديگري

مي خنديم

.

و

به سادگي يك علامت سوال تمام ميشوي در جريان شش ماه و هفت روزي كه وسوسه اي را از رطوبتي نه چندان سرد احساس مي كني

87.1.31

( نوشته ي بالا هيچ گونه اشتباه تايپي ندارد )

( براي كاوه )

بيسكوييت با طعم سوپ پياز

حادثه اي در ساعت چاهار صبح

هم من باردار شده ام

هم او

گلداني مي ترسد

.

شلوارك راه راه

شايد

نمي دانستم كه اين احساس تهوع از چي ناشي شده

و يا شايد

اصلا تهوع نيست

بررسي نسبت ِ نمناكي

.

بيب بيب بيب

(به افتخار رامتيين)

من دلم هاگ مي خواست

احتمالا گذاري سخت خواهد بود و عبوري سرد تر

من و sms هاي fail شده كه ريخته بودن كف اتاق تنها بوديم

صندلي را بغل كرده بودم

پايه سومش كه تو گوشم گير كرده بود

داشتم قضيه ي ناخود آگاه بودن ِ انزال زودرس روانم را از طريق برهان خلف اثبات مي كردم

من شرمم مي شود كه در را به هم مي كوبم

آخرين لحظات اتصالم به دنياي واپسين

و گرمايي كه اگر سه نقطه

ديدارم به شمارش آسمان ِ چشماني وابسته بود

كه چشمانش

حتي واسه يه لحظه

بيب

بيب

بيب

.

اسمم را نوشتم در آخرين سطح ِ دوره ي فشارهاي مضطرب مآبانه ي ِ گاهي تلخ

همراه با طعم تحصيل ِ ادبيات اسپرانتو

برو پسرم

برو يه هوايي بخور

تو چرا نمي خواي باور كني

.

با زير شلواري كه نميشه تو بالا شهر گلا و درختا رو آب بدي

خاطرخواهي مال پولداراس نه من و تو

گويي برهنه در امتداد ستون ِ فقرات گياهي كه سالهاست در نزديكي مبلمان خانه مان اقامت دارد ايستاده ام

و تمام ساكنان آسمان خراشي شايد سي طبقه البته در تصورات نمناك و مبهم من

مرا با چشمان ِ مسلح نظاره مي كنند

.

حتي يادت رو

هميشه

.

لباسم رو پوشيدم

پيرهن مشكي كه گاهي براي سوگواري خودم مي پوشيدم

مشكي با خالهاي سفيدي كه اگه ميخواي جراحيشون كني بايد مطمئن شي كه ضرر نداره

من دكتر ِ آشنا دارم اگه خواستي

اين رو تو گفتي

.

پيرهن مشكي با كت صورتي

صورتي از رنگ پيرهن دوستمون كه چندان هم نجيب نيست و آلوده به عطري سبز

سبز ِ روشن ِ ترانسپارنت

كاش من هم تو جيبت بودم

.

اما روم به ديوار ميمونه براي هميشه

اگر كه مجبور شم بگم بايد شاشيد به مفهوم ِ مطلقا ً انتزاعي ِ چيزي كه از ترس اسم خودش رو گذاشته منطق

وگويي اين هم به شدت منطقي مي باشد

.

در تصويرسازي هاي قرون وسطي و منحصرا ً گوتيك گاهي ديده شدم

اما فلوي ِ شصت و نه درصد

انگار اينجاست كه من احساس آرامش مي كنم و انگار اينجاست كه من غوز نمي كنم

اينجاست كه من سرد ِ تنم

.

و باد مرا مي برد

تا ارتفاع چهل متري

همراه با آرزويي كه من فقط به باد گفتمش

و به تو

سيزده

كودكم را كجا فارغ شوم

زير تمام پاركت هاي لق ِ كف ِ خانه مان

شايد

اما

براي اين همه كودك زمان زيادي لازمم است

جا كه به اندازه هست ان شاء اله

سلوك به بهانه ي سلوك

هفتگاني ميشه كه خودم رو به انتهاي اتاق آخري برده بودم

و شايد دور از ديد همگان

.

تهِ تم ِ رنگش آبي بود

گلدار ِشيك

كاش نور به خط غير مستقيم مسيرش رو طي مي كرد

و

بازم كسي درباره بلوغ حرف ميزند

اما خام

و بوي ِ آشنا

.

مشت محكمي كه انگار سيصد و سيزده ساله كه تو صورتم جاش مونده

گاهي مطمئني كه اين عاقبت پرواز ِ تو پرواز خواهد بود

.

خدايا گفته بودي منو گرمم ميكني ؟؟؟

مگه نه اينكه نگران شدن شرط دوم ِ بودن ِ

مگه نه اينكه من طناب كنفي به كمرم بسته بودم

مگه نه اينكه گاهي اوقات هول ميشم و بيشتر وقتها باز هم هول ميشم

پرواز رو تو كيسهِ پارچه اي كه مادرم برايم ندوخته بود چند سالي ست كه نگهداري كرده ام

.

ارتباط بي بديل چشمانش

او نميدانسته كه چه كاري ميكند

و طنين صدايي تا عمق چهارده و نيم سانتي وجودم نفوذ كرد

.

كيسه پارچه اي

آبي ِ گلدار بود

خيلي هم شيك

و همون بهتره كه نور به خط غير مستقيم مسيرش رو طي نميكنه

نوك انگشتانم نبض ضعيفي رو احساس ميكرد

امروز خيلي دنبالش مي گشتم
دستانم براي پوشاندن صورتم كوچك بود
باز هم ويرگول نيست
اما اينبار انگار ديگر تلاشي نخواهم كرد و همه تلاشم در اين شبانه روز محدود خواهد بود به مكالمه اي پر از قطع و وصلي هاي معمول در كانكشن هايي كه

no reponce to paging
.
.
.
زير لحافي از شبكه اي كم و بيش فولادين
به آسمان نگاه كردن
فقط گاهي وقت ها خيلي سخت ميشود
و من تمام تلاشم رو براي استقاده همزمان از دو نيمكره مغزم كرده ام
.
امشب رو بابا بي خيال
ليسانس و اينا رو بي خيال
غصه فردا رو بي خيال
.
هنوز چيزي در من وجود دارد شبيه به احساس مسئوليت

آدم وقتي وسوسه ميشه چه شكلي ميشه؟

غورباقه اي نزديكم نشسته ازش ساعت رو پرسيدم ...
با اينكه خودم ساعت نيز ميدارم
با اينكه حس يه پست طولاني داشتم
.
.
من خسته نبودم ...
يه فضايي به ارتفاع 2 يا 3 ميلي متري برفراز تمام نقطه هاي حساس بيب بيب بيب بيب
حتي زير انگشترهام كه اونقدرم حساس نيستن
اين همه مدت كجا بودي؟؟
آدم وقتي وسوسه ميشه چه شكلي ميشه؟
دست خودم بود چند سال ديگه هم حموم نمي رفتم
كاش بازم گم ميشدم اونجا
بيب بيب بيب بيب
.
.
بابا يكي منو برداره
.
.
منم ‹']ة‘؛<>ًٌٍَُِّْآ›‹':.ؤءأإ«»ـ‌ًٌٍ><؛‘ة

نميدونم من به اين ويرگول چه كردم كه همش داره فرار ميكنه
منم به آهستگي با صداي بيگناهي كه از ميان موهايم ميگذشت به يادگاري هاش نگاه ميكرديم

.

.

.

اهم اهم

پنج و چهل مين
خودتم احساس ميكني كه تايپي؟؟؟

سلام

ايولا بهار

گلهاي شب بو ما صبح هم بو داره

به طرز هيجان انگيزي كودكانه همه چيزم نو
حس انسان دوباره متولد شده اي را ميدارم
كاش جاي پنجره اطاقم بودم
س ام س مياد
هي
.
گلوم گرفته از فرياد ممتد خوشحالي تو جنگل اطاقم
تخيل كه تجربه نداره اما بلاخره بايد به يه شكلي تجربه ش كني و اين قانون سوم نيوتن ميباشد و من خوبم
.
اگه حواست نباشه سالهاي زيادي همش شكل هم ميشه .
پرواز بعدي به مقصذ امستردام ساعت چهل و هفت و سه دقيقه تهران رو به سمت آمستردام ترك ميكنه .
به علت كمبود باطري فعلا در اطاق بغلي منتظر بمانيد
.
.
.

اونشب دلم ميخواست تا ته دنيا پياده برم
گلهاي شب بو ما صبح هم بو داره
.
اما
تنهايي خيلي سردمه